คาถาพระโพธิสัตว์จันทรประภา
แหล่งที่มาที่แน่ชัดของ “คาถาพระโพธิสัตว์จันทรประภา” คือคัมภีร์พุทธศาสนามหายาน“พระสูตรมหากรุณาธารณีแห่งพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรพันกรพันเนตรอันกว้างใหญ่สมบูรณ์ไร้อุปสรรค” (เรียกย่อว่า “มหากรุณาธารณีสูตร” หรือ “มหากรุณาสูตร”) แปลโดยคฤหัสถ์จากชมพูทวีปตะวันตกในสมัยราชวงศ์ถังคฤหัสถ์คะวานตั๋วหมอ
ภูมิหลังที่บันทึกไว้ในคัมภีร์
- บริบทของพระสูตร: ในช่วงครึ่งหลังของพระสูตร พระโพธิสัตว์จันทรประภาเพื่อคุ้มครองผู้ปฏิบัติทุกคนที่สวดถือมหากรุณาธารณี จึงได้กล่าวธารณีนี้ต่อพระพุทธเจ้าและหมู่ชนด้วยตนเอง
- ความสัมพันธ์กับพระโพธิสัตว์สุริยประภา: ในพระสูตรพระโพธิสัตว์สุริยประภาได้กล่าว “คาถาพระโพธิสัตว์สุริยประภา” ก่อน จากนั้นพระโพธิสัตว์จันทรประภาจึงกล่าว “คาถาพระโพธิสัตว์จันทรประภา” ต่อ ทั้งสองพระโพธิสัตว์ร่วมตั้งปณิธานเพื่อมอบการคุ้มครองสองชั้นแก่สรรพสัตว์ที่ปฏิบัติมหากรุณาธารณี และขจัดอุปสรรคต่อประโยชน์สุข
อานิสงส์:
- ขจัดอุปสรรคและปัดเป่าภัยพิบัติ: การสวดคาถานี้สามารถขับไล่มาร ขจัดภัยพิบัติจากสวรรค์ และลบล้างกรรมชั่วทั้งปวง
- คุ้มครองการปฏิบัติธรรม: ผู้ใดที่รับถือมหากรุณาธารณี พระโพธิสัตว์จันทรประภาและพระโพธิสัตว์สุริยประภาจะมาร่วมเป็นพยานและคุ้มครอง ทำให้การปฏิบัติสำเร็จสมบูรณ์โดยราบรื่น
- มีรูปโฉมงดงาม: คัมภีร์บันทึกไว้ว่า หากสามารถสวดคาถาวันละหนึ่งจบในตอนเช้า กลางวัน และเย็น พร้อมกราบพระพุทธเจ้าหนึ่งครั้ง ในชาติหน้าอาจได้รับผลกรรมให้มีรูปโฉมงดงาม
ต่อไปนี้คือข้อความต้นฉบับ:
เสินตี้ถูซู่จา
อาโหย่วมี่ตี้อูตูจา
เสินฉีจาโปไหลตี้
เยมีรั่วจาอูตูจา
กูหลาตี้จาฉีหมาจา
สวาหา