พระอาจารย์สูงสุดเหลาจวินกล่าวคัมภีร์แห่งการรู้แจ้งแห่งจิต
《พระอาจารย์สูงสุดเหลาจวินกล่าวคัมภีร์แห่งการรู้แจ้งแห่งจิต》（ตัวอักษร ออกเสียงเหมือน หมายถึงการรู้แจ้ง）เป็นคัมภีร์สำคัญเล่มหนึ่งของลัทธิเต๋า บรรจุอยู่ใน《เต๋าจั้งฉบับมาตรฐาน》หมวดต้งเสินปู้ หมวดบทต้นฉบับ คัมภีร์นี้มีเนื้อหาสั้นกระชับแต่ทรงพลัง เชื่อว่ามีที่มาจากสมัยราชวงศ์ถัง แก่นสารสำคัญคือสอนผู้บำเพ็ญเพียรให้ใช้ “การพิจารณาภายใน” เพื่อรู้แจ้งธรรมชาติแห่งจิตและกลับคืนสู่หนทางแท้จริง
- ระงับความกังวล：คัมภีร์เน้นว่า “ไม่หวั่นไหวจึงรู้แจ้งความจริง” ซึ่งช่วยให้คนยุคใหม่ตัดขาดจากการรบกวนของข้อมูลภายนอก และทำให้อารมณ์ที่ขึ้น ๆ ลง ๆ สงบลงได้อย่างรวดเร็ว
- ขจัดความฟุ้งซ่าน：การสวดอ่านซ้ำ ๆ สามารถก่อให้เกิดผลคล้ายการทำสมาธิ นำความคิดที่สับสนแบบ “จิตหวั่นไหวไร้ความสงบ” ไปสู่สภาวะสงบใสแบบ “ไม่มีความคิด ไม่มีการยึดถือ”
- ละวางความยึดติด：ถ้อยคำในคัมภีร์ที่ว่า “จิตไม่ตั้งอยู่ที่ใด ย่อมไร้การยึดมั่น” สามารถปลุกปัญญา ทำให้คนมองชื่อเสียงลาภยศ ความได้ความเสีย และความยึดมั่นต่าง ๆ อย่างเบาบางลง ลดการสูญเสียพลังทางจิตใจภายใน
- กลับคืนสู่ความเป็นจริงแท้：ช่วยให้ผู้บำเพ็ญเข้าใจหลัก “รู้แจ้งความจริงแท้ของจิต” และค้นพบความสงบที่แท้จริงภายในใจของตน รวมถึงการเป็นใหญ่ของเทพยดาในจิต
- จิตผ่อนคลาย ร่างกายตั้งตรง：ลัทธิเต๋าเชื่อว่า “จิตเป็นประมุขของวิญญาณ” หากจิตสงบ วิญญาณภายในร่างกายก็จะมั่นคง เมื่อวิญญาณสงบ ชี่ก็จะไหลลื่น เมื่อชี่ไหลลื่น เลือดก็จะเดินสะดวก
- ช่วยในการนั่งสมาธิ：คัมภีร์นี้มักถูกใช้โดยผู้ฝึกต้านตานเป็นคาถา “รวบรวมจิต” ก่อนการนั่งสงบหรือนั่งสมาธิ ช่วยให้เข้าสู่สภาวะกงฟูหรือฌานได้เร็วขึ้น
- คุ้มครองสนามพลัง：การสวดอ่านคัมภีร์ของพระอาจารย์สูงสุดเหลาจวิน（เต๋อเต๋อเทียนจุน）เชื่อว่าสามารถเชื่อมถึงคุณธรรมและบารมีของบรรพาจารย์ ช่วยขับไล่อุปสรรคมารในใจ และชำระสนามพลังรอบตัวให้บริสุทธิ์
-
เปลี่ยนเคราะห์ร้ายเป็นโชคดี：เมื่อเข้าใจว่า “จิตเป็นต้นเหตุแห่งเคราะห์ จิตเป็นต้นกำเนิดแห่งเต๋า” ก็สามารถเปลี่ยนความคิดและเจตนาภายในของตนได้จากรากฐาน ความคิดชั่วร้ายน้อยลง ย่อมสามารถหลีกเลี่ยงภัยและเข้าหาความเป็นมงคลได้โดยธรรมชาติ
ต่อไปนี้คือข้อความต้นฉบับ:
หากจะบำเพ็ญเต๋า ต้องพิจารณาจิตของตนก่อน จิตเป็นประมุขของวิญญาณ การเคลื่อนไหวและความสงบนั้นล้วนตามจิต
จิตหวั่นไหวไร้ความสงบ ไม่หวั่นไหวจึงรู้แจ้งความจริง จิตเป็นต้นเหตุแห่งเคราะห์ จิตเป็นต้นกำเนิดแห่งเต๋า
ไม่หวั่นไหวไม่สงบ ไม่มีความคิด ไม่มีการคงอยู่ ไม่มีจิตไม่มีการเคลื่อนไหว หากมีการเคลื่อนไหวก็ล้วนตามจิต
รู้แจ้งความจริงแท้ของจิต รู้แจ้งความจริงแท้ของธรรมชาติ จิตไม่ตั้งอยู่ที่ใด ย่อมไร้ที่ตั้งของจิต
รู้แจ้งโดยไร้การยึดมั่น ไร้การยึดมั่นจึงแปรเป็นความจริงแท้ ที่ว่างคือไม่มีที่ว่าง ที่ว่างนั้นจึงรู้แจ้งความจริงแท้
เหลาจวินกล่าวว่า: เราตั้งแต่กัปอันนับไม่ถ้วนมา พิจารณาจิตแล้วได้เต๋า จนถึงความว่างเปล่าอันไร้ประมาณ ก็มีสิ่งใดที่ได้มา เพื่อเหล่าสรรพสัตว์ จึงบัญญัติเรียกว่าได้เต๋า
เหลาจวินกล่าวว่า: เราเห็นว่าสรรพสัตว์ไม่รู้แจ้งจิตของตน เปล่าประโยชน์สิ้นเปลืองกัปอันยิ่งใหญ่ ใช้จิตวิญญาณอย่างสูญเปล่า ในจิตไม่มีการรู้แจ้ง ย่อมจมดิ่งเวียนว่ายในกัปกัลป์อันยาวนาน จงดำเนินตามคำสอนอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา แล้วจะดำรงอยู่อย่างอิสระและโอบกอดความจริงแท้
-