คาถาศักดิ์สิทธิ์ภูเขาแก้วแห่งกุศล
“คาถาศักดิ์สิทธิ์ภูเขาแก้วแห่งกุศล” ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ “บันทึกการไปเกิดในสุขาวดีด้วยมนตราลับอันสมบูรณ์แห่งเหตุปัจจัย” ที่รวบรวมโดยจื้อกว่างและฮุ่ยเจินในสมัยราชวงศ์ซ่ง ในคัมภีร์ระบุว่าคาถานี้มาจากพระสูตรพุทธศาสนา “มหาสังคีตสูตร” อย่างไรก็ตาม ในข้อความของ “มหาสังคีตสูตร” ที่มีอยู่ในปัจจุบัน ไม่พบคาถานี้และข้อความที่เกี่ยวข้องแล้ว สันนิษฐานว่าอาจสูญหายไปในระหว่างการสืบทอดทางประวัติศาสตร์
สรรพคุณและอานิสงส์หลัก
- ลบล้างบาปกรรม：ตามที่บันทึกไว้ในคัมภีร์พุทธศาสนา หากสวดภาวนาคาถานี้ด้วยความศรัทธา จะสามารถขจัดอกุศลกรรมที่หนักยิ่งได้ (แม้กระทั่งบาปหนักที่ควรตกนรกอเวจี)
- บุญกุศลอันหาประมาณมิได้：ในคัมภีร์พรรณนาว่า อานิสงส์ของการสวดคาถานี้หนึ่งจบ เทียบเท่ากับการกราบไหว้ “พระสูตรพระนามพระพุทธเจ้าอันยิ่งใหญ่” 45,400 ครั้ง และการสวดทบทวน “พระไตรปิฎก” 605,400 ครั้ง
- ช่วยให้ไปเกิดในแดนบริสุทธิ์：สามารถช่วยให้ผู้ปฏิบัติห่างไกลจากอบายภูมิ และเมื่อสิ้นอายุขัยย่อมได้ไปเกิดในแดนสุขาวดีทางทิศตะวันตกอย่างแน่นอน
ต่อไปนี้คือข้อความต้นฉบับ:
- นะโม พุทธายะ
- นะโม ธรรมายะ
- นะโม สังฆายะ
- โอม
- สิทธิ หรุหรุ
- สิทธุ หรุ
- จิริปะ
- จิริปะ
- สิทธาริ
- บรุหริ
- สวาหะ