การตื่นรู้แห่งจิตวิญญาณ (37)

การตื่นรู้ทางจิตวิญญาณ (37)

ทางของผู้เดินทางในชีวิต ความเข้าใจในชีวิต มีทั้งทุกข์และสุข มีทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา ควรมีการตอบสนองต่อเหตุการณ์ต่างๆ ใจมีความรู้สึก ตามแต่จะเป็นไป ความคิดดีเป็นเหตุ ผลที่ได้คือความสุขตามธรรมชาติ หากคิดชั่วเป็นเหตุ ผลที่ได้คือความทุกข์ นี่คือหนทางของทุกข์และสุขในโลก ทางนั้นคือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น ทฤษฎีจากหลายสำนักต่างพูดถึงหนทางของตน แต่ละแห่งก็แสดงออกถึงเอกลักษณ์ของตน มีหลายประตูให้เข้าไป หลายเส้นทางให้เลือก สุดท้ายกลับสู่ใจของตน มีหลายหนทางในการบรรลุผล ทั้งหมดขึ้นอยู่กับใจ (พระพุทธเจ้าและปีศาจเกิดจากใจ)

พบพระฆ่าพระ พบปีศาจฆ่าปีศาจ หรือพบพระแล้วยึดติดกับพระ พบปีศาจแล้วยึดติดกับปีศาจ การฆ่านี้ไม่ใช่การทำลาย แต่เป็นการดับ การดับทุกสิ่ง ทุกอาการ การดับจิตที่หลงผิด ผู้ที่พบพระฆ่าพระหรือพบปีศาจฆ่าปีศาจนั้น ใจไม่ยึดติดกับอาการใดๆ ใจไม่เกิดขึ้นตามสิ่งแวดล้อม ผู้ที่พบพระแล้วยึดติดกับพระหรือพบปีศาจแล้วยึดติดกับปีศาจ จะยึดติดกับอาการต่างๆ ตามสิ่งแวดล้อม ใจจะเกิดขึ้นตามสิ่งแวดล้อม และไหลไปตามสิ่งแวดล้อม ผู้ที่เริ่มตื่นรู้ มักจะมีผู้ที่ฆ่าพระฆ่าปีศาจน้อย แต่ผู้ที่ยึดติดกับพระและปีศาจนั้นมีมาก ผู้เริ่มตื่นรู้ยังใหม่ต่อธรรมจักร รู้สึกตกใจและหวาดกลัว สงสัยและอยากรู้อยากเห็น ความมหัศจรรย์ของธรรมจักรมักทำให้ผู้เริ่มตื่นรู้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถหลุดพ้น ไม่รู้ว่านี่คือภาพมายา ยึดติดอยู่ในอาการของพระ เกิดความคิดฟุ้งซ่าน ร่างกายและจิตใจรบกวนกันเอง หลงตัวเอง ยึดติดอยู่ในอาการของปีศาจ เกิดภาพหลอน ตกใจกลัว จิตใจไม่สงบ วุ่นวายทั้งวัน ธรรมจักรอันมหัศจรรย์ชวนให้หลงใหล ผู้ที่จะสามารถปล่อยวางและหลุดพ้นได้ ต้องมีปัญญาอันใหญ่โต จึงจะสามารถปล่อยวางทำให้ใจไม่หวั่นไหว ดังนั้นผู้เริ่มตื่นรู้ เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่างๆ ควรพบเทพเจ้าฆ่าเทพเจ้า พบพระฆ่าพระ อย่าเอาภาพมายาของธรรมจักรมาใช้เป็นเส้นทางในการฝึกฝน หรือเป็นหนทางในการบรรลุธรรม

โดย – อาจารย์หลิวหงหมิง