ความเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจ

ความเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจ

1
เมื่อคุณทำผิดในชีวิตหรือทำอะไรผิดพลาด,
คุณหวังให้คนอื่นปฏิบัติกับคุณอย่างไร? ปลอบใจ, เข้าใจ, ให้อภัย, ใช่ไหม?

ดังนั้น เมื่อคนอื่นทำผิดหรือทำอะไรผิดพลาดในชีวิต,
ก็ให้ปฏิบัติกับเขา(เธอ)เช่นนั้น
มอบสิ่งที่คุณเคยปรารถนาให้กับผู้อื่น,
ใช้วิธีที่คุณเคยหวังว่าคนอื่นจะปฏิบัติต่อคุณ;
นี่คือเส้นทางของการเติบโตทางจิตใจ,
เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเติมเต็มโลกภายในของคุณ

2
ความเป็นผู้ใหญ่หมายถึงการที่คุณสูงกว่าคนอื่นเล็กน้อย;
ความเป็นผู้ใหญ่หมายถึงการที่คุณไม่ถูกควบคุมโดยนิสัยเก่าของตัวเอง;
ความเป็นผู้ใหญ่หมายถึงเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ คุณไม่ตอบสนองเหมือนคนทั่วไป——
โดยเฉพาะเมื่อเผชิญกับสิ่งที่เราเรียกว่าเลวร้ายหรือไม่ดี
ว่าคุณเป็นคนมีจิตใจที่โตแล้วหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณตอบสนองต่อเหตุการณ์เฉพาะในชีวิตอย่างไร
ความเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจหมายถึงการที่คุณอยู่เหนือพฤติกรรม,
ความเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจหมายถึงการที่คุณได้กลายเป็นเจ้านายของตัวเอง

3
เพราะเราใช้ชีวิตอยู่ใน “ความคิด” ของตัวเอง,
เราจึงเกิด “ควรจะ”;
เพราะเราทุกคนใช้ชีวิตอยู่ใน “ควรจะ”,
เราจึงเกิด “ปัญหา”
โลกนี้จริงๆ แล้วไม่มีปัญหาใดๆ,
ไม่ว่าจะมีลักษณะอย่างไรหรือเกิดอะไรขึ้น;

ก็เพราะ “ความคิด” และ “ควรจะ” ของเรา,

ดังนั้น “ปัญหา” จึงเกิดขึ้น

4

เมื่อสิ่งที่เราเรียกว่า “เลว” หรือ “ไม่ดี” เกิดขึ้น,

คนที่มีสติสัมปชัญญะจะตอบสนองแรกคือการจัดการกับสถานการณ์,

ไม่ใช่เศร้าโศก, บ่น, ร้องเรียน หรือโทษผู้อื่น เขาจะไม่ค้นหาสาเหตุของเรื่องนั้น——

เว้นแต่รู้ว่าสาเหตุช่วยให้เขาจัดการเรื่องได้.<

คนที่มีจิตใจโตแล้วจะไม่ทำงานหนักโดยเปล่าประโยชน์,

เขาจะไม่ใช้พลังงานไปกับสิ่งที่ไม่มีประสิทธิภาพ;

เขาจะมุ่งเน้นทุกแรงกายในการแก้ไขปัญหา,

พลังงานของเขาจะไม่มีวันสูญเปล่า.

5

สัญญาณอีกอย่างหนึ่งของความเป็นผู้ใหญ่คือ,

เมื่อคนอื่นตำหนิคุณ คุณยังตำหนิผู้อื่นอยู่หรือไม่;

เมื่อคนอื่นตำหนิคุณ คุณก็ยังตำหนิผู้อื่น,

คุณก็ยังมีจิตใจที่ยังไม่โตเหมือนกัน.

เมื่อคนอื่นตำหนิคุณ แต่คุณไม่ตำหนิเขา,

คุณยอมรับและเข้าใจเขาด้วยความรักอันเจริญงอกงาม,

คุณได้เติบโตขึ้นแล้ว,

ไม่ยืนอยู่บนระดับเดียวกันกับตัวเก่าอีกต่อไป.

6

ความรักทำงานในสถานการณ์ ที่ซึ่งรักไม่ได้;
ช่วงเวลาที่รักแสดงออกคือเมื่อรักไม่ได้.<
หากความจริงตรงตามเรื่องราวของคุณ,
การรักไม่มีอะไรน่าทึ่ง;
หากความจริงไม่ได้ตรงตามเรื่องราวของคุณ แต่สามารถรักได้,
นั่นแหละคือความรักแท้จริง.

7

ความรักแท้จริง,
แสดงให้เห็นถึงการมีอยู่และพลังเมื่อรักไม่ได้;
ความรักแท้จริง,
เหนือกว่าความหลงใหลจากอัตตาที่สร้างขึ้น.<
การแยกแยะระหว่างความรักและอัตตาที่เห็นแก่ตัวต้องใช้สภาวะสงบและระดับสติสัมปชัญญะบางอย่าง;
หลายคนภายในไม่มีความรัก,
มีเพียงแค่การเสพสุขจากตัวเอง——ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นความรัก.

8

เมื่อคุณปรารถนาความรัก และอีกฝ่ายก็ปรารถนาความรักด้วย,
คุณจะถามเขา(เธอ)เพื่อขอรับความรักได้อย่างไร?<
เหมือนกับสองคนกระหายน้ำในทะเลทราย,
ถุงน้ำของคุณไม่มีน้ำ และถุงน้ำของเขาก็ไม่มี.<

ในช่วงเวลาที่คุณปรารถนาอบอุ่น รัก หรือปลอบประโลม,

ถามตัวเองก่อน เพราะนี่คือบุคคลที่จะสามารถมอบสิ่งเหล่านั้นให้แก่ตนเองได้;

คุณต้องขุดบ่อน้ำภายในตัวเอง,

คุณต้องขุดบ่อน้ำแห่งความรักออกมา.

9

แท้จริงแล้ว ทุกคนไม่ได้เพียงแต่แบกรับบ่อน้ำหนึ่งบ่อเท่านั้น,

แต่แบกรับทั้งท้องฟ้าและพื้นดิน;

เมื่อเราหลงทาง เราก็แบกรับบ่อน้ำใสและค้นหาน้ำไปทั่ว ,

เรามักมองไปยังถังน้ำของผู้อื่น และลืมไปว่าเราเคยเป็นน้ำ.
ธรรมชาติของเราคือ ความรัก ,

เมื่อตอนเราเข้าสู่เรื่องราวเกี่ยวกับตนเอง ลืมธรรมชาติภายใน ,

เราก็กลายเป็นนักปรารถนารัก ,

เราปรารถนารัก เช่นเดียวกับผู้กระหายน้ำปรารถนา น้ำ.

10

ใครกันแน่ ที่ทำให้ตนเองดูน่าสงสาร?
ใครกันแน่ ที่ทำให้ตนกลายเป็นขอทาน?
เดิมทีเคยเป็นพระราชาผู้มีจิตวิญญาณ ,
ใครกันแน่ ที่ผลักไสตนออกจากดินแดนแห่งตน?
บางคนดูเหมือนพระราชา ,
แต่เมื่อมองเข้าไปข้างในกลับพบว่า เป็นขอทาน ;
บางคนดูเหมือนขอทาน ,
แต่เมื่อมองเข้าไปข้างในกลับพบว่า เป็นพระราชา.

โดย-ศูนย์ฝึกสมาธิไต้หวัน無畏如來芽大圓滿禪修中心