จิตสำนึกเริ่มตื่น(24)
โลกและสิ่งต่างๆ มีความรู้สึกเป็นของตัวเอง ความงามและความน่าเกลียด “ดีและชั่ว” “ชอบและไม่ชอบ” ล้วนแล้วแต่เกิดจากการแยกแยะของใจ หากใจเป็นไปตามที่ต้องการก็จะถือว่าเป็นความงาม “ดี” “ชอบ”
หากไม่เป็นไปตามที่ต้องการก็จะถือว่าเป็นความน่าเกลียด “ชั่ว” “ไม่ชอบ” เวลาเปลี่ยนไปตามอารมณ์ ไม่ใช่สิ่งที่คงที่ตลอดไป เวลาเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์ ความดีและความชั่ว “ชอบและไม่ชอบ” สลับกันไปมา ทั้งหมดนี้เกิดจากการเลือกของใจ ไม่ใช่ความจริงที่แท้จริง การชมดอกไม้ในสวนหญ้าถือว่าต่ำต้อย การกำจัดมันจึงเป็นเรื่องสนุก เมื่อเห็นโรคภัยไข้เจ็บเข้ามา ก็ใช้ยาจากหญ้า ในบางครั้งหญ้าก็มีค่ามากกว่าดอกไม้ การกำจัดมันแล้วจึงรู้สึกดี ในช่วงเวลาที่ชมดอกไม้ ดอกไม้ถือว่าเป็นสิ่งดี แต่เมื่อใช้ยาจากหญ้า ดอกไม้กลับกลายเป็นสิ่งเลวร้าย ความคิดเกี่ยวกับความดีและความชั่วขึ้นอยู่กับการเลือกของใจซึ่งแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา
การรับรู้ถึงความดีและความชั่วนั้นคือการสร้างนิสัยอย่างหนึ่ง จิตสำนึกมักถูกจำกัดโดยการรับรู้ มุมมองถูกจำกัดไม่ให้กว้างขวาง ดังนั้นใจของเราจึงถูกจำกัดโดยการรับรู้เกี่ยวกับความดี ความชั่ว และสิ่งถูกผิด ใช้สิ่งที่ตนเองรับรู้เกี่ยวกับความดีและความชั่วในการเผชิญหน้ากับทุกคน ทุกเรื่อง ทุกสิ่ง ผู้ที่ทำดีจะพอใจ ผู้ที่ทำเลวจะรังเกียจ ความคิดในการเลือกก็เกิดขึ้นในใจ ทำให้เกิดทุกข์ร้อนตามมา สมัยโบราณ นักปราชญ์ได้ฝึกฝนจิตใจ เพื่อที่จะลดละจากมายา และหลีกเลี่ยงจากการแยกแยะ
หัวใจทั้งสี่ด้าน (เมตตา) และหัวใจทั้งสี่ด้านที่ไม่ถูกต้อง (โกรธ กลัว ชอบ สนุก กังวล) ล้วนแล้วแต่เกิดจากใจ หากไม่เข้าใจถึงผลกระทบของหัวใจ จะมีมายาในการแยกแยะอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดหัวใจทั้งสี่ด้านที่ไม่ถูกต้อง ชีวิตก็เต็มไปด้วยทุกข์ทรมาน หากใช้จิตสำนึกเพื่อที่จะหยุดมายาในการแยกแยะ จิตสำนึกและการรับรู้จะเกิดขึ้นพร้อมกัน เป็นผลมาจากประสบการณ์เรียนรู้ในชีวิตนี้ ที่ฝังแน่นจนแก้ไขได้ยาก หากต้องการหยุดมายาในการแยกแยะ จะต้องเปิดเผยปัญญาที่ทุกคนมีอยู่แล้ว หากยังไม่เข้าใจถึงธรรมชาติอันบริสุทธิ์ หรือยังไม่เข้าใจกระบวนการบรรลุธรรม การปฏิบัติทั้งหมดก็ยังวนเวียนอยู่ในจิตสำนึก การที่จะเห็นหัวใจที่แท้จริงได้ ต้องปล่อยวางจากจิตสำนึก หัวใจทั้งสี่ด้าน (เมตตา ถ่อมตัว ถูกผิด อาย) จะเกิดขึ้นอย่างธรรมชาติ
by-ครูหลิว หงหมิง