《จู๋เทียนเซียนหนี่ช่วยโลกจริงจังบทนี้》
จู๋เทียนบริสุทธิ์ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สูงตระหง่าน เมตตาและรักใคร่
เปิดประตูสวรรค์ สงสารประชาชน ประกาศกรรมที่ตกต่ำ
ความโกลาหลเริ่มต้น โลกยังมืดมน วิญญาณมากมายผสมปนเป
มนุษย์และสัตว์ยังไม่แยกจากกัน
เมตตาโปรยฝนแห่งธรรม ทุกสิ่งเริ่มเกิดขึ้น
เริ่มตั้งอ阴与阳 กำหนดระบบให้จักรวาลมีระเบียบ
จักรพรรดิแห่งสวรรค์ จักรพรรดิแห่งโลก และมนุษย์ผู้มีชื่อเสียง
กินเนื้อดิบ ดื่มเลือด
เกิดโรคภัยไข้เจ็บ ชีวิตไม่ยืนยาว
สอนให้ใช้ไฟทำอาหารสุก
หลีกเลี่ยงโรคมาลาเรียหรือการตายก่อนวัยอันควร
แต่ทำไมเทพเจ้าที่ชั่วร้ายมักจะลงมาเสมอ?
สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน ทำให้เกิดการต่อสู้และความไม่สงบเรียบร้อย
ต้องหลอมทองแดงเพื่อเติมเต็มช่องว่างทางเหนือ
ปิดกั้นเทพเจ้าชั่วร้ายที่ลงมาในเก้าชั้นฟ้า
ทำไมถึงเป็นเช่นนี้? ใจคนเต็มไปด้วยอันตรายและชั่วร้าย.
แย่งชิงอำนาจ เงินทอง และสถานะ ทำให้เกิดความยุ่งเหยิงมากมาย.
คนชั่วเดินไปทั่ว ใช้ความรุนแรง.
ผู้บริสุทธิ์และดีต้องประสบเคราะห์กรรม. สงสารประชาชนที่ต้องเผชิญกับภัยพิบัติ.
รวมกลุ่มกันเป็นหนึ่งเดียวในจู๋เทียน. ร่วมกันแสดงความเมตตาช่วยชีวิตประชาชน.
ทุกคนร่วมกันมีใจช่วยชีวิต. ขึ้นไปบนเมฆศักดิ์สิทธิ์เพื่อดูโลกใหญ่.
ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยควันพิษ. สัตว์ทั้งหลายสร้างกรรมหนักเหมือนภูเขา.
ไม่สนใจในศีลธรรมและคุณธรรม. แย่งผลประโยชน์ ละทิ้งหน้าที่และลืมบุญคุณ.
สูญเสียจิตใจ ไม่ซื่อสัตย์ ไม่กตัญญู ทำให้เกิดภัยพิบัติและโรคภัยไข้เจ็บ
แต่เพียงแค่หันกลับมา ขออโหสิกรรม เผากลิ่นธูปขอโทษฟ้า
ชาติของ炎黄 มีคุณธรรมเป็นเกียรติ ศีลธรรมที่ถูกหลงใหลตกต่ำ
ต้องฟื้นฟูศีลธรรมอย่างแน่นอน แสงสว่างของทางเดินจะส่องประกายทั่วทั้งโลก
ข้าจะช่วยชีวิตลงมายังโลกมนุษย์ ถือดาบศักดิ์สิทธิ์เพื่อตัดปีศาจ
ผู้ซื่อสัตย์ดีจะพบกับความยากลำบาก ข้าจะขี่เมฆศักดิ์สิทธิ์ปกป้องพวกเขา
ผู้มีคุณธรรมและผู้บัญชาการจะพบกับภัยพิบัติ ข้าจะป้องกันไม่ให้ภัยพิบัติมาถึงตัว
ข้าไม่สามารถปกป้องผู้ทรยศหรือโจร ข้าไม่สามารถหลีกเลี่ยงการลงโทษจากฟ้าได้
เป็นลูกควรกตัญญูต่อบิดามารดา หากไม่กตัญญูต่อบิดามารดา โทษหนักมาก
บิดามารดาที่ส่งผ่านรุ่นต่อรุ่น จะส่งต่อถึงลูกหลานในอนาคตเช่นเดียวกัน
ความกรุณาที่เลี้ยงดูนั้นลึกซึ้งเหมือนทะเล ความผิดในการขัดขืนมีขนาดใหญ่เหมือนฟ้า
เมื่อคนใกล้ตัวเจ็บไข้ต้องรักษาด้วยยา ต้องลองก่อนที่จะนำเสนอแก่ผู้ใกล้ชิด
ไม่ควรถอดเสื้อผ้า หรือปล่อยอาหารออกไป ควรอยู่เคียงข้างเสมอ
หากต้องการให้ลูกหลานในอนาคตกตัญญู คุณควรก่อนที่จะเคารพบิดามารดา
คนที่ไม่กตัญญูต้องกลับใจ ขออโหสิกรรม อย่าเสียใจว่าเป็นคนอยู่ในโลกนี้เลย
อย่าคิดว่าความดีหรือความชั่วไม่มีผลตอบแทน สุดท้ายแล้วจะมีเวลาที่มันจะกลับมาเอง
ขอเตือนประชาชน ให้รักเอ็นดูธัญชาติ ธัญชาติคือ นมของแม่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่แรกเริ่ม
ทำไมถึงทิ้งมันไป โทษนั้นหนัก ต้องรู้ว่าธัญชาติคือสมบัติในการดำรงชีวิต
สามารถรับประทานได้สามมื้อ ไม่ว่าจะเป็นทองคำหรือยาอมก็ไม่ได้สำคัญอะไรเลย ในชีวิตนี้จำเป็นต้องมีมันไว้เสมอ
หากวันหนึ่งไม่มีอาหาร ลูกก็จะไม่มีใครสนใจ ทิ้งมันไปเหมือนลูกที่ไม่มีความกตัญญูเลย . . . . . . . . . . . . <br>
หากวันหนึ่งไม่มีอาหาร ลูกก็จะไม่มีใครสนใจ ทิ้งมันไปเหมือนลูกที่ไม่มีความกตัญญูเลย . . . . . . . . . . . . <br>
<br>