การรู้แจ้งในจิตวิญญาณ (18)
การฝึกฝน จะเข้าไปที่ไหน? การเรียนรู้จากภายนอกและการฝึกฝนจากภายใน การเรียนรู้จากผู้มีปัญญาในอดีต เริ่มต้นจากหลักการ ผู้คนในอดีตได้ศึกษาความสำเร็จของธรรมชาติและจักรวาล สืบค้นความจริงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของจักรวาลและชีวิตมนุษย์ สะสมและถ่ายทอดกันมาเป็นรุ่นต่อรุ่น ไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
ไม่เคยขาดหายไปจากโลกนี้ เรียกว่า “ศาสตร์แห่งผู้ศักดิ์สิทธิ์” มนุษย์ไม่สามารถเกิดขึ้นมาโดยไม่ต้องเรียนรู้เพื่อเข้าใจหลักการของธรรมชาติและสิ่งต่างๆ ในจักรวาล ต้องผ่านการเรียนรู้และประสบการณ์อย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ สะสมไปเรื่อยๆ สิ่งที่ได้ยังคงเป็นเพียงความเข้าใจเล็กน้อย ไม่สามารถเข้าถึงได้อย่างลึกซึ้ง เพราะมันต้องใช้เวลา พลังงาน และสติปัญญา ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษย์มีขีดจำกัด คอนฟูเซียนกล่าวว่า: “ข้าพเจ้าไม่ได้เกิดมาพร้อมกับความรู้ แต่ชอบศึกษาของเก่า และมุ่งมั่นในการค้นหา” เส้นทางที่สะดวกที่สุดคือ การดึงเอาปัญญาและประสบการณ์ของบรรพบุรุษมาใช้ อ่านหนังสือของผู้มีปัญญามากมาย ทำตามแบบอย่างของคนดีในอดีต ฝึกฝนคุณธรรมที่ดีให้เข้ากับชีวิต ในชีวิตประจำวันจะได้สัมผัสประสบการณ์ ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น เข้าใจตัวเองได้โดยไม่มีอุปสรรค
การฝึกฝนภายในจิตใจเริ่มต้นจากการกระทำ สิ่งสำคัญคือการกระทำ ฝึกปรับปรุงตัวเองเพื่อพัฒนาจิตใจ ต้องเริ่มต้นที่ตัวเราเอง ไม่ใช่ที่อื่น ทำให้คนดี อย่าทำให้คนเลว ให้เสร็จสิ้นกรรมในชีวิตนี้ อย่าสร้างกรรมใหม่ ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ทางเซ็นพูดถึงการเข้าถึงด้วยวิธีตรงไปตรงมา สถานที่แห่งจิตใจที่บริสุทธิ์ สังเกตจิตใจของตัวเองอยู่เสมอ ในความเคลื่อนไหวมีความนิ่งอยู่หรือไม่? ความยากง่ายเกิดจากความคิด ความจริงอยู่ในความง่าย แต่กลับมองหาความยาก อย่าคิดว่ามันซับซ้อนเกินไป ต้องเรียบง่ายและบริสุทธิ์ วางใจให้สบาย อยู่ที่ไหนก็ไม่มีอะไรจะยึดติด กลมกลืนเหมือนอวกาศ สงบสุขไร้กิจกรรม การกระทำจะไม่มีอุปสรรค
กฎไม่มีสูงต่ำ ใจคือสิ่งเปลี่ยนแปลง กฎคือผลของจิต ใคร่ครวญถึงสองพลังในการฝึก คือ พลังภายในและพลังภายนอก พลังภายใน คือ การฝึกด้วยตนเอง การเข้าใจด้วยตัวเอง การรับรู้ด้วยหัวใจ การเข้าใจธรรมชาติด้วยตัวเอง และพิสูจน์ด้วยตัวเอง ลงมือทำจริงๆ ด้วยขั้นตอนทีละก้าว ส่วนพลังภายนอก คือ การได้รับพรและคำชี้นำจากเทพเจ้า พระโพธิสัตว์ ผู้ที่เริ่มรู้แจ้งส่วนใหญ่มีประสบการณ์เช่นนี้ รู้สึกเหมือนมีแรงผลักดันบางอย่างนำทาง ค่อยๆ ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึก ฝ่ายเซียน “ฝ่ายเทพ” “ฝ่ายพระพุทธ” “ฝ่ายวิญญาณ” “ฝ่ายศักดิ์สิทธิ์” ขึ้นอยู่กับเหตุผลส่วนบุคคล ไม่มีแบ่งแยกระหว่างดีหรือไม่ดี หากพลังภายนำทางเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก็ยังถือว่าใช้ได้ แต่หลังจากนั้นต้องพึ่งพาพลังภายใน ฝึกด้วยตนเอง เข้าใจด้วยตนเอง เพื่อไม่ให้หลงทาง หากได้รับคำชี้นำจากพลังภายนานาน จะกลายเป็นนิสัย วันหนึ่งไม่ได้เห็นก็เหมือนสูญเสียอะไรบางอย่าง ผู้เดินทางจะไม่มีปัญญาเกิดขึ้น ไม่มีโชคลาภหรือปัญญา มองไม่เห็นว่ามันคือมายาหรือปีศาจ มีหลายคนตกอยู่ในสถานการณ์นี้ ยากที่จะหลุดออกมา และถูกจำกัดโดยพลังภายนอก เมื่อเปิดปากพูดก็มักจะพูดว่านี่คือคำชี้นำจากพลังภายนอก ควรทำเช่นไร ไม่รู้ว่าการฝึกนั้นต้องเผชิญหน้ากับมันด้วยตัวเอง ชีวิตต้องรับผิดชอบด้วยตัวเอง ชีวิตนั้นเราต้องรับผิดชอบเพียงผู้เดียว พลังภายนอกจะช่วยเราเผชิญหน้ารับผิดชอบได้อย่างไร? หากวันหนึ่งเกิดความรู้แจ้งขึ้นมา ห่างไกลจากพลังภายนอก ยังคงรักษาชีวิตและปัญญาของเราไว้ ยังสามารถช่วยเหลือได้ทันเวลา ต้องระมัดระวัง ระมัดระวัง