การตื่นรู้ทางจิตวิญญาณครั้งแรก (32)
การตื่นรู้ทางจิตวิญญาณครั้งแรกเป็นกระบวนการของการตื่นรู้ทางจิตวิญญาณ ช่วงนี้เป็นช่วงที่ง่ายที่สุดที่จะหลงทาง ผู้ที่ตื่นรู้ครั้งแรกไม่รู้จักตัวตนของจิตวิญญาณของตน ไม่เข้าใจบทบาทของจิตวิญญาณ
มองการเปลี่ยนแปลงของตนด้วยใจที่เต็มไปด้วยความสงสัย ขณะที่นิสัยเดิมยังไม่ถูกกำจัดและธรรมชาติยังไม่ถูกเปลี่ยนแปลง สติปัญญาที่มีมาแต่กำเนิดยังไม่ได้แสดงออกมา ไม่มีสติปัญญาในการรับมือกับทุกเรื่อง หากในขณะนี้รับข้อมูลผิดพลาดจากผู้อื่น หรือเชื่อมโยงกับโลกธรรมที่ไม่ดี และเต้นรำไปตามข้อมูลผิดพลาดนั้น มุ่งมั่นแสวงหาพลังอันลึกลับภายนอก ติดอยู่ในสภาพนี้จนลืมตัว สะสมความผิดเป็นความถูกต้อง เดินตามข้อมูลผิดไปเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไป ความเชื่อมั่นนั้นฝังแน่นอยู่ในจิตสำนึก กลายเป็นความหลงใหลอย่างรุนแรง ดังนั้นในโลกนี้มีการเกิดใหม่ของเทพเจ้าและพระพุทธเจ้าอีกมากมาย มาถึงเพื่อช่วยเหลือผู้คน ถามว่าในชีวิตนี้จะทำบุญสร้างคุณประโยชน์ให้กับประชาชนได้มากเพียงใด และจะมีคุณธรรมอะไรบ้างที่จะช่วยให้ผู้คนหลุดพ้นได้ การเรียกตัวเองว่าเทพเจ้าและพระพุทธเจ้าเกิดใหม่ หรือว่าพระโพธิสัตว์กลับมาอีกครั้ง พระสูตรกล่าวว่า: การค้นหาธรรมภายนอกใจคือธรรมของฝ่ายนอก
ใจของเราคือหนทาง อย่าห่างไกลจากใจแล้วไปค้นหาหนทาง พระพุทธเจ้าคือการตื่นรู้จากใจของเรา บรรพบุรุษทุกท่านถ่ายทอดเพียงหนึ่งเดียวคือใจ การฝึกฝนอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ที่กฎเกณฑ์ จะทำอย่างไรให้ใจบริสุทธิ์ นอกจากนี้ กฎเกณฑ์ก็เป็นผลจากใจ หากยึดติดกับกฎเกณฑ์แล้วฝึกฝน เช่นเดียวกับการโดยสารเรือข้ามแม่น้ำโดยไม่ทิ้งเรือ แต่กลับยกเรือขึ้นเดิน นี่คือการถูกกฎเกณฑ์ผูกมัด หากเข้าใจบทบาทของจิตใจก็จะเห็นว่ากฎเกิดจากใจ และดับจากใจ กฎมีทั้งดีและไม่ดี หากจิตใจก็มีปัญญาแห่งพรหมลิขิตแต่ยังไม่ได้เปิดเผย แล้วจะสามารถแยกแยะระหว่างกฎดีและไม่ดีได้อย่างไร พระสูตรกล่าวว่า: ไม่คิดถึงความดี ไม่คิดถึงความชั่ว นั่นคือหน้าตาที่แท้จริง ในช่วงเวลานั้นถ้าหากยังคงยึดติดกับกฎดีและไม่ดี จะเห็นหน้าตาที่แท้จริงได้อย่างไร? เซียนกล่าวว่า: การเข้าใจหนึ่งครั้งคือการเข้าใจตลอดไป ไม่มีแบ่งแยกระหว่างทันทีและค่อยเป็นค่อยไป การแบ่งประเภททันทีและค่อยเป็นค่อยไปนั้นใช้สำหรับผู้หลงใหลเท่านั้น หากเข้าใจบทบาทของจิตใจก็จะไม่มีความคิดเกี่ยวกับดีหรือชั่วเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ ภายนอก ใจจะไม่เคลื่อนไหว แต่ภายในก็ยังมีความดีและความชั่ว ไม่ต้องแยกแยะระหว่างกัน ในภายในควรสำรวจตัวเองด้วย เมื่อถึงเวลาให้ทำสิ่งที่ควรทำ ด้วยความคิดที่ปราศจากตัวตน ด้วยหัวใจที่จริงแท้เท่านั้น
โดย อาจารย์หลิว หงหมิง