ร้อยวิธีในการพิจารณา ความไม่เที่ยงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

ร้อยแง่มุมในการพิจารณา ความไม่เที่ยงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

พระพุทธเจ้าทรงเปิดประตูแห่งธรรม สอนเรื่องความไม่เที่ยงเป็นอันดับแรก เพราะเหตุใด? เพราะความไม่เที่ยงเป็นสิ่งที่บุคคลทั่วไปและผู้มีปัญญาทั้งหลายรู้จักกันดี ความไม่เที่ยงคือทางเข้าสู่พระพุทธศาสนา หากต้องการเข้าสู่พระพุทธศาสนา ต้องเริ่มจากการพิจารณาความไม่เที่ยง ผู้ที่สามารถพิจารณาความไม่เที่ยงได้อย่างลึกซึ้ง ก็จะเข้าสู่ห้องแห่งพระอรหันต์

ความไม่เที่ยงมีความหมายสองระดับ คือ ระดับตื้นและระดับลึก ระดับตื้นคือเห็นความไม่เที่ยง แต่ไม่เห็นว่าทุกสิ่งไม่มีตัวตน ว่างเปล่า และนิพพานที่สงบสุข ส่วนระดับลึกคือจากการเห็นความไม่เที่ยง ทำให้เห็นว่าทุกสิ่งไม่มีตัวตน ทุกสิ่งมีสภาพว่างเปล่า และจากนั้นจึงเข้าถึงความรู้ของพระพุทธเจ้า

ความไม่เที่ยงมีมุมมองทั้งของผู้มีปัญญาและผู้ไม่มีปัญญา มุมมองของคนทั่วไปเห็นว่ามีสิ่งเกิดขึ้น มีสิ่งดับไป จึงพูดถึงความไม่เที่ยง แต่จริงๆ แล้วไม่ได้เข้าใจถึงความไม่เที่ยงที่แท้จริง; มุมมองของผู้มีปัญญาเห็นว่าการเกิดไม่ได้เป็นการเกิดที่แท้จริง การดับไม่ได้เป็นการดับที่แท้จริง จึงพูดถึงความไม่เที่ยงว่าเหมือนภาพมายา นั่นคือการเห็นความไม่เที่ยงอย่างแท้จริง

มุมมองของคนทั่วไปเกี่ยวกับความไม่เที่ยง คือการเห็นว่ามีตัวตนในความไม่เที่ยง; มุมมองของพระพุทธเจ้าและโพธิสัตว์เกี่ยวกับความไม่เที่ยง คือการเห็นว่าไม่มีตัวตนในความ不不不不不不不不不不不不不不不 不 不 不 不 不 不 不 不 ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ตัวตนในทุกข์; พระโพธิสัตว์จึงสามารถหลุดออกจากวงจรแห่งการเกิดและดับได้

คนทั่วไปเมื่อเห็นถึงความไม่เที่ยง จะเกิดอาการสะท้อนใจ เกิดอาการเศร้าโศก เกิดอาการเบื่อหน่าย และได้รับทุกข์มากมาย; ในขณะที่พระพุทธเจ้าและโพธิสัตว์เมื่อเห็นถึงความไม่เที่ยง จะเกิดสภาวะสงบสุข เกิดอาการยินดี เกิดทัศนะที่ถูกต้องเกี่ยวกับการไม่มีเกิดและไม่มีดับ หลุดออกจากวงจรแห่งการเวียนว่ายตายเกิด เข้าไปสู่เนื้อแท้แห่งนิพพาน และสัมผัสกับสุขอันบริสุทธิ์

ผู้ที่สามารถดูแลรักษาความคิดเรื่องความไม่เที่ยงได้ดี จะสามารถเข้าใจจากระดับพื้นฐานไปยังระดับลึก ออกจากมุมมองของคนธรรมดาเข้าสู่มุมมองของผู้มีปัญญา จากการเห็นว่ามีตัวตนไปสู่ว่าปราศจากตัวตน จากการเห็นว่าเกิดและดับไปสู่ว่าปราศจากการเกิดและดับ กลับออกจากวงจรแห่งชีวิต เข้าไปสู่เนื้อแท้แห่งนิพพาน ทำให้หลุดพันธะกลายเป็นเสรีภาพ ซึ่งเป็นเรื่องจริงที่ไม่มีข้อสงสัย!

ร้อยแง่มุมในการคิด พิจารณาความไม่เที่ยงนั้นสำคัญที่สุด หากทำทุกอย่างด้วยแนวคิดเรื่องความไม่เที่ ยจะทำให้ไม่มีความคิดเห็นผิด ๆ หรือยึดติด; จะไม่มีแรงปรารถนา หรือสร้างกรรมใหม่; สามารถเข้าถึงสภาพว่างเปล่า สามารถเข้าถึงธรรมชาติไร้กิจกรรม; สามารถหลุดออกจากวงจรชีวิต สามารถได้รับเสรีภาพ; สามารถทำให้ทุกข์ทั้งหลายหมดไป และได้รับแต่สุข

ในการฝึกฝนคุณธรรมเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องความไม่ เที่ ย พระสัมมาสัมโพธิเจ้าก็ยังบรรยายไม่ได้หมด ทุกๆ พระองค์ในอดีตก็เคยได้ศึกษาเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งเพื่อให้หลุดพ้น ทุกๆ พระองค์เคยศึกษาเรื่องนี้อย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้รับสุข ทั้งสามยุค ทุกๆ พระองค์ก็เพราะเหตุนี้ ได้รับเสรีภาพ!

เมื่อศึกษาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะสามารถรู้จักกับภาวะไร้ชีวิต; เมื่อศึกษาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะสามารถหลุดออกจากวงจรชีวิต; เมื่อศึกษาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะสามารถเข้าถึงนิพาน; เมื่อศึกษาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะสามารถบรรลุเสรีภาพ ผู้ที่เข้าใจถึงคว ามไม่นั้นก็เหมือนดังพระสัมมาสัมโพธิเจ้าทั้งหลาย พระธรรมชั้นสูงนั้นเริ่มต้นด้วยแนวคิดเกี่ยวกับคว ามไม่นั้นเอง ประตูแห่งพระศาสนาใหญ่โต โดยเริ่มต้นด้วยแนวคิดเกี่ยวกับคว ามไม่นั้น

ลูกศิษย์ทั้งหลายทั่วทุกทิศ ในหมวดหมู่ของธรรมทั้งหมด ควรเริ่มต้นด้วยการฝึกฝนแนวคิดเรื่องคว ามไม่นั้น พิจารณาฟ้า-ดิน คิดถึงคว ามหรือโลก คิดถึงกาย-ใจ คิดถึงคว ามหรือโลก ในโลกนี้ ที่เต็มไปด้วยสิ่งต่าง ๆ ให้ทำตามแนวคิดเกี่ยวกับคว ามหรือทำตามแนวคิดเพื่อสร้างปัญญาของพระเจ้า เหมือนดังพระสัมมา สัมโพธิเจ้าที่หลุดออกมา!

by- ไต้หวัน วูเหวย รูไลน์ หยาง ดา หยวน หมัน เซิน ซู เซ็นเตอร์

ใส่ความเห็น