สภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดในการฝึกฝน
การฝึกฝนควรอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากและไม่ดี ยิ่งสามารถอดทนต่อความอับอายได้มากเท่าไหร่ ยิ่งมีความท้าทายมากขึ้น นั่นคือสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดในการฝึกฝน
*จะทำให้ใจสงบได้อย่างไร?
การบวชเพื่อฝึกใจ จะทำให้ใจสงบได้อย่างไร? นั่นคือการไม่มีใจแบ่งแยก ใจที่บริสุทธิ์คือพระพุทธเจ้า เมื่อเราทำหน้าที่เป็นผู้รับใช้และมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนจากทุกทิศทาง เราจึงไม่ควรแบ่งแยกกัน ไม่ว่าจะเป็นคนในโลกหรือนักบวช
ต้องปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียม ไม่เกิดใจแบ่งแยก เราช่วยเหลือผู้คนด้วยใจที่ไม่มีการแบ่งแยก คนในโลกไม่เข้าใจหลักการนี้ มักจะพูดถึงสิ่งดีสิ่งเลว แยกขาวดำ แบ่งรักแบ่งชัง;
ส่วนคนบวช ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ดีหรือเลว จะต้องฟังและตอบรับเพียงผิวเผิน ไม่สนใจสิ่งที่ได้ยินหรือเห็น ใจไม่เกิดการแบ่งแยก ไม่ติดอยู่กับมัน
นี่คือการออกจากโลก การเป็นนักบวช หากยังคงพูดว่าคนนั้นดี คนนั้นไม่ดี พูดถึงเรื่องถูกผิด นั่นคือร่างกายออกจากโลก แต่ใจยังไม่ได้ออกจากโลก
*ทะลวงผ่านอุปสรรค*
ผู้ปฏิบัติธรรมต้องค้นหาการหลุดพ้นในความรู้สึกทั้งหก ได้แก่ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมะ โดยต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรค ไม่มีปีศาจก็ไม่มีทางเข้าถึงธรรมะ การเป็นพระพุทธเจ้ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ถ้าไม่ผ่านความทุกข์ทรมาน ไม่ผ่านอุปสรรคปีศาจ จะไปเรียนรู้เกี่ยวกับความโง่เขลาและความทุกข์ได้อย่างไร?
ผู้ปฏิบัติธรรมกำลังเผชิญกับอุปสรรคปีศาจ (ปีศาจในใจ) ต้องทะลวงผ่านความโง่เขลาและความทุกข์เพื่อที่จะได้รับการหลุดพ้น; และต้องละทิ้งรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมะ ใจปราศจากข้อผูกพัน才能ได้รับการหลุดพ้นที่บริสุทธิ์
才能ที่จะเผยให้เห็นหัวใจแห่งโพธิสัตว์ ดังนั้น ผู้ปฏิบัติธรรมไม่ควรกลัวอุปสรรคปีศาจ ไม่ควรโลภหาเสถียรภาพในสถานการณ์ที่ง่าย เพราะเช่นนั้นจะไม่มีวันเจริญเติบโต
*ไม่กลัวคำวิจารณ์ของผู้อื่น*
เราต้องมีความกล้าที่จะไม่กลัวคำวิจารณ์ของผู้อื่น ขอเพียงแต่ใจถูกต้อง ก็ไม่กลัวที่จะเดินผิด แม้ว่าใครจะเดินผิดก็จะไม่ได้รับผลกระทบ หากใครทำงานด้วยความหวาดระแวง กลัวคำวิจารณ์ของผู้อื่น
เมื่อเห็นคนพูดคุยกัน ใจก็จะรู้สึกไม่สงบและเกิดความสงสัย คิดว่าคนอื่นกำลังพูดถึงเขา นั่นคือคนที่ไม่มีประสบการณ์ มีโรคประจำตัวทางจิตสูงมาก
*如何得六根清淨*
เราฝึกฝนเพื่อให้หกประตู (หู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ) ปลอดโปร่งต่อสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น เช่น ความแตกต่างระหว่างดีและเลว เสียงดีเสียงเลว เป็นต้น การแบ่งแยกเช่นนี้ทำให้หกประตูไม่นิ่งสงบ
การฝึกฝนคือการแก้ไขความแตกต่างเหล่านี้ จนกระทั่งหกประตูต่อสิ่งต่างๆ ไม่มีการแบ่งแยก นั่นคือหกประตูบริสุทธิ์才能ที่จะทำให้ทั้งห้ากองเป็นสูญเปล่า
*เริ่มต้นด้วยการควบคุมจิต*
เริ่มต้นในการฝึกคือการควบคุมจิตที่ฟุ้งซ่าน อย่าปล่อยให้มันออกไปตามอำเภอใจ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เราต้องตั้งมั่น ตั้งปณิธาน เพื่อดับไฟแห่งนิสัยเก่าแก่เหล่านี้
เราต้องสร้างกำลังใจ ฝึกร่างกายอย่างหนัก ทำสิ่งที่ยาก ทำในสิ่งที่คนอื่นไม่อยากทำ ตั้งปณิธานที่จะสำเร็จ เหมือนเทพเซียน พระพุทธเจ้า ด้วยศรัทธา ความเข้าใจ การกระทำ การพิสูจน์ และการตระหนักรู้ อุปาทานก็จะหมดไป
เมื่ออุปาทานหมดไป ทำอะไรก็มีความสุข ไม่รู้สึกถึงทุกข์ แม้จะอยู่ในโลกนี้ ก็เหมือนอยู่ในแดนเซียนพระพุทธเจ้า
*เห็นแจ้งแล้วปล่อยวาง*
การปล่อยวางไม่ได้หมายถึงเพียงพูดว่า “ปล่อย” หรือเมื่อถึงเวลาสุดท้ายแล้วมีสมาธิมาปรากฏ ไม่มีแม้แต่สัมผัสกับครอบครัว ไม่มีรักหรือทุกข์จากการพลัดพราก นี่才叫做ปล่อยวาง
p >
ต้องเข้าถึงระดับของการปล่อยวาง ~ ต้องค่อยๆ ลดลงในการจัดการกับเรื่องต่างๆ วัตถุ อารมณ์ ในชีวิตประจำวัน ความต้องการก็ลดลงเรื่อย ๆ ~ ยิ่งลดลง ยิ่งสามารถปล่อยได้ จึงสามารถทำให้จริง ๆ ได้ทั้งหมด
p >
หากยังมีสัมผัสเกี่ยวกับครอบครัวอยู่แม้แต่น้อย ก็ยังถือว่าเป็นวงเวียนแห่งชีวิต ต้องเข้าใจว่า เรามาที่โลกนี้พร้อมกับกรรม ต้องเดินเข้าสู่ประตูแห่งบริสุทธิ์ในโลกนี้
p >
หาเส้นทางใหม่ที่จะนำไปสู่อิสระจากทุกข์แห่งชีวิต ความแก่ ความเจ็บ และความตาย อย่าไปหลงใหลในสุขภาพของเสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย และวิธีดำเนินชีวิต จนอาจสร้างกรรมใหม่อีกครั้ง แล้วกลับเข้าสู่วงเวียนแห่งชีวิตอีกครั้ง
p >
อย่าหลงรักชีวิต หากยังไม่เข้าใจกระบวนการ ฝืนเดินบนเส้นทางแห่งอิสระ แม้ว่าจะมีชีวิตอยู่สองร้อยปี ก็เพียงแต่สร้างกรรมเพิ่มขึ้น เมื่อสองร้อยปีผ่านไป ก็ยังต้องกลับเข้าสู่วงเวียนแห่งชีวิตอีกครั้ง
p >
ร่างกายของเราเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นและดับไป ในที่สุดก็ต้องถูกทำลาย เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถพึ่งพาได้ตลอดไป ต้องเห็นแจ้ง ปล่อยวาง ส่วนจิตวิญญาณของเรา คือ ตัวตนแท้จริง ที่ไม่มีเกิด ไม่มีดับ
p >
เมื่อเราได้รับมนุษย์แล้ว อย่าเสียโอกาสนี้ ให้รู้ว่าต้องเดินบนเส้นทางแห่งอิสระ เพื่อที่จะสำเร็จเป็นเซียน พระพุทธเจ้าผ่านมนุษย์นี้ หากไม่รู้จักที่จะฝึก ยังใช้เวลาเพื่อสนุกสนานกับอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย ฯลฯ อย่างสุดกำลัง สร้างกรรมมหาศาล ดังนั้น ในสามภูมิฝ่ายต่ำ สี่ประเภทของชีวิต ยังรวมถึงเรา ดังนั้น มนุษย์นี้จริง ๆ แล้วเป็นช่วงเปลี่ยนผ่าน เป็นภัยภัยมนุษย์ หรือเรียกว่า โอกาสในการแก้ไข หนี้สิน เปลี่ยนแปลง ยกระดับ!
p >
by-ภูเขาฟีนิกซ์ วัดฉือฮวง
p >
ใส่ความเห็น
คุณต้องเข้าสู่ระบบ เพื่อจะพิมพ์ความเห็น