การพูดคุยเบาๆ เกี่ยวกับการฝึกฝนและการพัฒนาจิตใจ

การพูดคุยเกี่ยวกับการฝึกฝนและการปรับใจ

กระบวนการฝึกฝนกายภาพ (ชี่กง) ต้องมีการควบคุมจิตใจที่ยุ่งเหยิงและกระสับกระส่ายของเราอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ธรรมชาติที่แท้จริงของเราได้ปรากฏออกมา แล้วเราจะทำอย่างไรเพื่อควบคุมจิตใจที่ไม่สงบนี้? นี่คือกุญแจสำคัญของ “การปรับใจ”

เราทุกคนใช้ชีวิตอยู่ในโลกวัตถุ ใจถูกวัตถุครอบงำ รับรู้จากหกความต้องการภายนอก และมีอารมณ์เจ็ดประการภายใน การจะควบคุมจิตใจที่เป็นมนุษย์นี้ไม่ใช่เรื่องง่าย “มีฉัน” คือความยึดมั่นใน “ฉัน” อย่างเกินไป ผู้ที่ฝึกชี่กงต้องใส่ใจในการสะสมบุญกุศลอยู่เสมอ และต้องสร้างสัมพันธ์ที่ดี

ต้องสร้างสัมพันธ์กับสวรรค์ ต้องปฏิบัติตามกฎธรรมชาติ; สร้างสัมพันธ์กับมนุษย์ ต้องพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลด้วยความจริงใจและความสามัคคี; สร้างสัมพันธ์กับโลก ต้องอยู่ร่วมกับทุกสิ่งทุกอย่างอย่างกลมกลืน ด้วยวิธีนี้เราจะสามารถสร้างระบบเครือข่ายทางจิตวิญญาณที่ดีขึ้นกับโลก周围

หากเราสามารถฝึกตนเองได้ตลอดเวลา เราจะสามารถตรวจสอบตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง เราจะเริ่มปล่อยวางจากความยึดมั่นใน “ตัวตน” ได้ทีละน้อย ซุนจื่อกล่าวว่า: “ดินสะสมจนเป็นภูเขา ฝนลมเกิดขึ้น; น้ำสะสมจนเป็นเหว มังกรเกิดขึ้น; ความดีสะสมจนเป็นคุณธรรมและวิญญาณก็จะได้รับ, จิตใจของผู้ศักดิ์สิทธิ์พร้อม.”

“《观心法》” เป็นวิธีการปรับใจที่เชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพ ที่เรียกว่า “观心” คือ การปล่อยวางจิตใจที่เป็นมนุษย์ของเรา และทำการสะท้อนกลับอย่างเป็นกลางต่อจิตใจที่กระสับกระส่าย นี่คือวิธีการพิจารณาตนเองภายใน

เมื่อจิตใจของเรากระสับกระส่าย เราต้องตื่นตัวทันที ต้องรีบออกจากสถานการณ์นั้น มองเข้าไปในหัวข้อจากมุมมองอื่น ความสนใจของเราจะเปลี่ยนจากภายนอกเข้าสู่ภายใน จากจิตใจมนุษย์เข้าสู่ธรรมชาติแท้จริง

การเปลี่ยนแปลงนี้จริงๆ แล้วคือกระบวนการถอนรากถอนโคน ซึ่งจะช่วยลดความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ ได้มาก สำหรับจักรวาลและชีวิตทั้งหมด เราต้องมีทัศนคติแบบ “既能入乎其內，又能出乎其外” เพื่อให้การฝึกชี่กงของเราค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ระดับสูงขึ้น

หากหัวใจของคนมีมลพิษจากความโลภ โกรธ หลง อวดดี หรือสงสัย จะไม่สามารถบริสุทธิ์และตั้งมั่นในการเรียนรู้พระพุทธศาสนาและทางธรรมได้ สิ่งที่เรียกว่า การปฏิบัติ คือ การชำระล้างมลพิษในหัวใจด้วยความเสียใจกัน หากสามารถเตือนตัวเองอยู่เสมอ ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หยิ่ง ไม่ดูถูกผู้อื่น ก็จะสามารถรักษาความเมตตา ความยินดี และปฏิบัติกับผู้อื่นด้วยความอ่อนโยน

เมื่อจิตใจกระชุ่มกระชวย อ่อนโยน และถ่อมตน จะทำให้เราสามารถปฏิบัติกับผู้คนด้วยน้ำเสียงและสีหน้าอ่อนโยนได้เสมอ การปฏิบัติหมายถึง การตรวจสอบตัวเองอยู่เสมอ หากผิดก็ต้องขอโทษทันที ถ้ารู้ว่าตัวเองผิด แต่ไม่ยอมรับ นั่นคือความผิด หากกลายเป็นนิสัย ก็จะทำให้เราเป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าในการศึกษาธรรมะ!

by-ภูเขาฟีนิกซ์ วัดเจ้าแม่ฟีนิกซ์