จักรพรรดิหยก (玉皇大帝) อาศัยอยู่ในวังทองแห่งสวรรค์ (昊天金闕彌羅天宮) หรือที่เรียกว่า “จักรพรรดิหยกผู้ยิ่งใหญ่” (玉皇大天尊『玄穹高』上帝) ชื่อเต็มคือ “จักรพรรดิหยกผู้สูงสุดแห่งธรรมชาติและความจริง” (昊天金闕無上至尊自然妙有彌羅至真玉皇上帝) ซึ่งได้รับการยอมรับจากลัทธิเต๋า ไม่ใช่เจิงเส็งกง (鄭成功) ไม่ใช่คุณปู่กวน (關老爺子) และแน่นอนว่าไม่ใช่เทพเจ้าที่ถูกกล่าวถึงในลัทธิอวิชชา (一貫道) ที่เรียกว่า ‘เทพเจ้าผู้สูงส่ง’ (玄靈高)。
ในความเชื่อทางศาสนาโบราณของจีน มีชื่อเรียกว่า ‘จักร’ และ ‘พระเจ้า’ ซึ่งหมายถึงเทพเจ้าที่สามารถควบคุมดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ลม ฝน และชะตากรรมของมนุษย์ เช่น ชีวิตและความตาย โชคดีและโชคร้าย เทพเจ้าที่สูงสุด 《洞玄靈寶真靈位業圖》 ได้จัดอันดับตำแหน่งที่สิบเอ็ดและสิบเก้าของพระราชวังหยวนชิงสามแห่งว่าเป็น ‘องค์พระเจ้าแห่งหยก’ (玉皇道君) และ ‘จักรพรรดิหยกผู้สูงส่ง’ (高上玉帝)。
《高上玉皇本行集經》 กล่าวถึงกำเนิดและประวัติของจักรพรรดิหยก ในยุคโบราณ มีประเทศหนึ่งชื่อว่าประเทศแสงสว่างแห่งเสียงเพลง (光嚴妙樂國) ราชาเจิงเต๋อและราชินีเป่าเยว่ไม่มีบุตร จึงได้อธิษฐานต่อสวรรค์อย่างจริงใจ หลังจากนั้นก็ฝันเห็นองค์พระเจ้าใหญ่ที่มีท่านอนอุ้มทารกให้กับราชินี เมื่อ醒ขึ้นมาจึงตั้งครรภ์ ในวันที่ 9 เดือนแรกของปีจอ บุตรชายเกิดขึ้น เมื่อเจ้าชายเติบโตขึ้นก็ได้สืบทอดตำแหน่งราชา แต่ไม่นานก็ละทิ้งประเทศไปยังภูเขาผู้มีชื่อเสียงเพื่อศึกษาธรรมะ จนสำเร็จผลบุญตามที่ปรารถนา หนังสือศักดิ์สิทธิ์บันทึกไว้ว่า หลังจากผ่านไปสามพันยุค เขาจึงได้เป็นเซียนทองคำ และหลังจากผ่านไปอีกหลายล้านยุค เขาจึงได้เป็นจักรพรรดิหยก。
《北極真武普慈度世法懺》 กล่าวว่า: ‘ตาม《洞真本行經》กล่าวว่า: จักรพรรดิหยกคือบิดาของพลังดั้งเดิม เป็นต้นกำเนิดของการสร้างสรรค์ ความสงบและศักดิ์สิทธิ์ คือองค์พระเริ่มต้น; การเคลื่อนไหวและเทพ คือจักรพรรดิหยก อาศัยอยู่ในพระราชวังหยวนชิง สั่งการทั่วฟ้า ปลูกฝังทุกสิ่ง เป็นต้นกำเนิดของการสร้างสรรค์ ในสวรรค์เป็นที่เคารพบูชาในหมู่เทพ; ในโลกเป็นผู้นำทุกศาสนา。’
จักรพรรดิหยกมีสถานะสูงสุดในลัทธิเต๋า ผู้ปกครองจักรวาล เปิดเผยฟ้าทั้งหมด ควบคุมสามโลก สิบทิศ สี่ชีวิต หกลักษณะ จักรพรรดิหยกแต่งตัวด้วยชุด法แบบเก้าชั้น สวมมงคลเพชรมุก ถือไม้เท้าหยกรับใช้ ทุกปีในวันที่ 25 เดือนสิบสอง จักรพรรดิหยกจะลงมาเองเพื่อตรวจสอบความดีความชั่วบนโลก ในวันที่ 9 เดือนแรกถือเป็นวันประสูติ เมื่อถึงเวลานั้น วัดจะจัดพิธีเฉลิมฉลองเพื่อขอพรให้ธรรมะรุ่งเรือง ประเทศชาติสงบสุข。