จุดประสงค์ของการฝึกฝนคือการทำให้คุณรู้จักตัวเอง

ความหมายของชีวิตอยู่ที่การเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์
ประสบการณ์ในการเกิด แก่ เจ็บ ตาย และการเผชิญหน้ากับวัยที่เพิ่มขึ้นอย่างสงบ
ผู้ที่ควบคุมชีวิตนี้คือคุณเอง
ดังนั้น การฝึกฝนจึงต้องเริ่มจากการค้นหาตัวเอง
เมื่อพบตัวเองแล้ว才能รู้จักและเข้ากับมันเพื่อที่จะเป็นตัวของตัวเอง
แต่คนมักถูกหลอกโดยสิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึก
เห็นดีเห็นชั่ว! ได้ยินเรื่องจริงหรือเท็จ! รู้สึกดีหรือไม่ดี! รู้ว่าถูกหรือผิด! นั่นคือคุณเอง
สิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึกนี้เกิดจากปัจจัยภายนอกและความสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆ
กลับมองข้ามว่าเจ้าของสิ่งเหล่านี้คือใคร?

ดังนั้น ต้องค้นหาเจ้าของสิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึกเหมือนกับการค้นหาทองคำในเหมืองทอง
เมื่อพบแหล่งทองคำแล้วจึงจะสามารถขุดทองออกมาได้
ใช้ทองคำนี้ในการกลั่นจึงจะได้ทองคำแท้จริง
ไม่ใช่การฝึกฝนอย่างงมงายว่าเพียงแค่มีหินก็สามารถกลั่นออกมาเป็นทองได้
เช่นนั้น การฝึกฝนก็จะได้แค่เศษดินเท่านั้น
สิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึกของมนุษย์คือแหล่งทองคำแห่งนั้น
ในโลกอันเต็มไปด้วยความดี ความชั่ว ความจริงและความเท็จ! ดีหรือไม่ดี! ถูกหรือผิด。
สิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึกนี้เกิดจากปัจจัยภายนอก มีการเปลี่ยนแปลงและไหลไปเรื่อยๆ。
หากใช้สิ่งเหล่านี้ในการฝึกฝนเหมือนกับหิน สุดท้ายก็จะกลายเป็นดินไป。
ลองคิดดูว่าหากไม่มีปัจจัย จะมีอะไรให้เห็น ให้ได้ยิน หรือให้รู้สึกถึงความดี ความชั่ว หรือความจริงและเท็จไหม?
เมื่อมีปัจจัย จะทราบได้ไหมว่าเจ้าของสิ่งที่สามารถเห็น สามารถได้ยิน และสามารถรับรู้คือใคร?
ดังนั้น โบราณท่านกล่าวไว้: ความดีและความชั่วนั้นเกินกว่าเหตุผล ในเวลานั้นก็คือมนุษย์ตามธรรมชาติของเขา.
ถ้า (เชื่อ) นั่นก็คือคุณเอง.
แต่บางครั้งก็ยังถูกแนวคิดและความเข้าใจของตนเองควบคุมอยู่.
(นิสัยยังไม่ได้กำจัด ธรรมชาติยังไม่ได้เปลี่ยน)
ดังนั้น เหมือนกับเหมืองทอง ยังต้องผ่านกระบวนการกลั่นเพื่อเอาสิ่งไม่จำเป็นออกไป.
หากใช้วิธีนี้ในการฝึก ฝึกรวมถึงสิ่งที่เห็น ได้ยิน และรู้สึก ทองคำแท้ก็สามารถได้รับ。

by-อาจารย์หลิวฮงหมิง